• Nauki o bezpieczeństwie. Kultura bezpieczeństwa i redefinicja środowiska bezpieczeństwa. Wydanie 2

Nauki o bezpieczeństwie. Kultura bezpieczeństwa i redefinicja środowiska bezpieczeństwa. Wydanie 2

  • Autor: Juliusz Piwowarski
  • Wydawca: Difin
  • ISBN: 978-83-8085-880-0
  • Data wydania: 2020
  • Liczba stron/format: 260/B5
  • Oprawa: miękka

Cena detaliczna

  • 59.00 zł

    53.10 zł

  • 10% taniej

  • Darmowa dostawa od 200 zł
  • Wysyłka w ciągu 24h

Dostępność: Duża ilość w magazynie

Publikacja przedstawia nową, autorską koncepcję definicji środowiska bezpieczeństwa. W książce zaprezentowano również koncepcję kultury bezpieczeństwa widzianej z perspektywy globalnego zjawiska społecznego, jakim jest społeczeństwo informacyjne. Nowym elementem rozważań jest rosnąca potrzeba budowania kultury zrównoważonego rozwoju, związana z możliwością trwania, przetrwania i rozwoju całej ludzkości, jako coraz bardziej istotnego segmentu kultury bezpieczeństwa.

Spis treści:

Wstęp

Rozdział 1. Wprowadzenie metodologiczne

Założenia badawcze
Cele naukowe pracy
Problemy szczegółowe
Pytania badawcze
Powinowactwo nauk o bezpieczeństwie i security studies. Podstawowe różnice i punkty wspólne tych nurtów nauki
Podsumowanie rozdziału pierwszego
Bibliografia – rozdział 1

Rozdział 2. Romb (kultury) bezpieczeństwa. Redefinicja środowiska bezpieczeństwa

Środowisko bezpieczeństwa, ujęcie wąskie – Biała Księga Bezpieczeństwa Narodowego RP
Potrzeba rozszerzenia definicji kategorii określonej jako środowisko bezpieczeństwa
Podsumowanie rozdziału drugiego
Bibliografia – rozdział 2

Rozdział 3. Siatka pojęć nauk o bezpieczeństwie: rozszerzenie warstwy definicyjne

Podmiotowość. Pojęcie podmiotu bezpieczeństwa
Słów kilka jeszcze o wyzwaniach, szansach, ryzykach, zagrożeniach i interesach podmiotu bezpieczeństwa
Zagrożenie – kluczowa kategoria problematyki bezpieczeństwa
Typologia zagrożeń bezpieczeństwa
Sytuacja oraz sytuacja trudna podmiotu bezpieczeństwa
Świadomość wzrostu współczesnych zagrożeń
Ryzyko, wyzwanie albo pochodna zagrożenia
Kulturowa teoria ryzyka
Trzy ujęcia bezpieczeństwa: ontologiczne, epistemologiczne i aksjologiczne
Ontologiczne podejście do bezpieczeństwa
Epistemologiczne podejście do bezpieczeństwa
Aksjologiczne ujęcie problematyki bezpieczeństwa
Sens życia – czynnik kierujący nas ku kulturze bezpieczeństwa
Instytucje
Pierwszy strumień kultury bezpieczeństwa
Walka
Sztuka walki
Nauka i funkcje teorii bezpieczeństwa
Podsumowanie rozdziału trzeciego
Bibliografia – rozdział 3

Rozdział 4. Kultura bezpieczeństwa jako narzędzie badawcze i jako zjawisko społeczne

Kultura jest ważna
Wpływ społeczny i kapitał społeczny
Kultura i bezpieczeństwo
Zwrot kulturowy w badaniach problemów bezpieczeństwa
Podsumowanie rozdziału czwartego
Bibliografia – rozdział 4

Rozdział 5. Budowanie kultury bezpieczeństwa w duchu idei zrównoważonego rozwoju

Wprowadzenie
Podsumowanie rozdziału piątego
Bibliografia – rozdział 5

Rozdział 6. Idealizm, realizm i przełom konstruktywistyczny w ewolucji kultury bezpieczeństwa

Tożsamość nauk o bezpieczeństwie elementem kultury bezpieczeństwa narodowego
Realistyczny nurt kultury bezpieczeństwa narodowego
Złoty wiek security studies
Realizm tradycyjny
Neorealizm
Defensywny realizm strukturalny
Ofensywny realizm strukturalny
Realizm wzrostów i upadków
Idealistyczny (liberalny) nurt kultury bezpieczeństwa narodowego
Liberalizm jako kontynuacja idealizmu
Koncepcja demokratycznego pokoju
Neoliberalizm instytucjonalny
Inne koncepcje security studies, na przykład teoria gier
Konstruktywizm a kopernikański przełom w security studies
Konstruktywizm – geneza koncepcji
Holistyczna koncepcja kopenhaska badań kultury bezpieczeństwa
Podsumowanie rozdziału szóstego
Bibliografia – rozdział 6

Rozdział 7. Kultura bezpieczeństwa w społeczeństwie informacyjnym

Wprowadzenie
Przemiany świata społecznego
Rewolucja cyfrowa – geneza i faza wstępna
Plan przekształcenia społeczeństwa japońskiego w społeczeństwo informacyjne
Ciąg dalszy zmian społeczeństwa USA w społeczeństwo informacyjne
Proces przemiany społeczeństw Unii Europejskiej w społeczeństwo informacyjne
Zamiast podsumowania rozdziału siódmego – kilka faktów społecznych
Bibliografia – rozdział 7

Zakończenie
Indeks nazwisk

Prof. dr hab. Arkadiusz Letkiewicz:

Monografię z merytorycznego i jakościowego punktu widzenia należy uznać za nowe dzieło, będące kontynuacją znacznie wzbogaconą rozszerzonymi badaniami opublikowanymi w wydaniu pierwszym. Autor (…) przedstawia i uzasadnia spójną propozycję szerokiego ujęcia środowiska bezpieczeństwa z wykorzystaniem ośmiu kategorii, które posłużyły do skonstruowania redefinicji tego pojęcia. Szczególnie cenne w tym nowatorskim ujęciu jest uwzględnienie podmiotu bezpieczeństwa jako komplementarnego elementu środowiska bezpieczeństwa, ponieważ bez podmiotu jako punktu odniesienia dla naukowego opisu przedmiotowego środowiska trudno byłoby zajmować się nie tylko zewnętrznymi, ale i wewnętrznymi zagrożeniami, zwłaszcza w przypadku indywidualnego podmiotu bezpieczeństwa.

Płk dr hab. Krzysztof  Drabik, prof. ASzWoj:

Istotnym wkładem Autora do teorii nauk o bezpieczeństwie jest koncepcja szerszego ujęcia środowiska bezpieczeństwa. Jego zdaniem środowiska bezpieczeństwa nie można zredukować do zewnętrznej przestrzeni w jakiej funkcjonuje podmiot. Również jego wewnętrzna sfera współtworzy to środowisko. Podmiot staje się integralną częścią środowiska bezpieczeństwa. (…) Nie sposób nie zgodzić się z Autorem, iż postrzeganie, rozumienie i prakseologia bezpieczeństwa nie byłyby możliwe bez podmiotu, wartości, identyfikacji i przeciwdziałania zagrożeniom.

Juliusz Piwowarski
dr hab. profesor WSBPI Apeiron w Krakowie, jej rektor i założyciel (2005). Współzałożyciel Policealnej Szkoły Detektywów i Pracowników Ochrony Bodyguard (1994). Zajmuje się problematyką bezpieczeństwa w ujęciu transdyscyplinarnym w powiązaniu z psychologią społeczną, filozofią bezpieczeństwa, prakseologią oraz socjologią moralności rozumianą, jako czynnik pierwszego i drugiego filaru kultury bezpieczeństwa. Autor czternastu monografii i około stu artykułów naukowych. W 2012 roku założył Cracow Research Institute for Security and Defence WSBPI Apeiron, którego zadaniem jest intensyfikacja międzynarodowych kontaktów, doświadczeń naukowych i dydaktycznych, m.in. poprzez cyklicznie odbywającą się latem w Krakowie konferencję Security Forum Cracow oraz publikacje dotyczące szerokiego zakresu problematyki, jaką obejmują współczesne badania problemów bezpieczeństwa.

Napisz opinię

Uwaga: HTML nie jest przetłumaczalny!
    Zły           Dobry

Najczęściej kupowane