Formacje umundurowane w Rzeczypospolitej Polskiej. Aksjonormatywne studium w kontekście teoretycznym i empirycznym

Książka analizuje zagadnienia związane z formacjami umundurowanymi w Polsce, zarówno w aspekcie teoretycznym, jak i empirycznym. Koncentruje się na badaniu normatywnych i aksjonormatywnych aspektów funkcjonowania formacji mundurowych, takich jak wojsko, policja, straż pożarna czy służby specjalne, w kontekście ich ról społecznych, prawnych i kulturowych.

Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo produktu: Difin sp z o.o., ul. F. Kostrzewskiego 1, 00-768 Warszawa (PL), adres e-mail: info@difin.pl, tel (22) 851 45 61

Recenzja

Prof. dr hab. inż. Andrzej Dawidczyk:

Publikacja jest dziełem twórczym, niezwykle oryginalnym, w kompleksowy sposób opisującym szerokie spektrum funkcjonowania wyodrębnionych do analizy narzędzi bezpieczeństwa, a także długoterminowe prognozy w aspekcie prezentowanych wartości i poziomu morale, legitymizowanego przez poszczególne służby mundurowe w Polsce. Należy podkreślić niezwykłą staranność przeprowadzonych badań, a także silne umocowanie uzyskanych rezultatów w materiale badawczym (badania przeprowadzono na dużych próbach). (…) praca pod względem merytorycznym stanowi istotny wkład do rozwoju nauk o bezpieczeństwie. Dzieło jest prawidłowo skonstruowane, prowadząc czytelnika od najogólniejszych podstaw filozoficznych, poprzez określenie stanu etycznego służby, wyznaczenie kierunków doskonalenia i kształtowania morale w formacjach umundurowanych w RP, na wzmiankowanych wyżej prognostycznym, aksjonormatywnym modelu bezpieczeństwa formacji mundurowych kończąc i w tym sensie jest to opracowanie kompletne.

Prof. dr hab. Ryszard Rosa:

Recenzowane studium teoretyczno-empiryczne wpisuje się dobrze w najnowsze badania nad bezpieczeństwem w jego szerokim, pozytywnym rozumieniu i zasługuje na uznanie ze względu na zawarte w nim istotne wartości teoretyczne, metodologiczne, aksjologiczne i prakseologiczne. Autor wypełnia swoistą lukę istniejącą w dotychczasowej literaturze na temat bezpieczeństwa personalnego i strukturalnego. Czyni to w sposób dojrzały, pogłębiony, w wielu miejscach oryginalny, uwzględniający stałe poszerzanie się podmiotowego i przedmiotowego zakresu oraz charakteru bezpieczeństwa. Jest to, w mojej ocenie pierwsze, wręcz pionierskie całościowe i dynamiczne ujęcie tej problematyki, stanowiące wartość samą w sobie i zarazem dobrą podstawę dla dalszych badań, na co wskazuje sam Autor we wnioskach i propozycjach kończących poszczególne rozdziały i całość pracy. Publikacja Sławomira Byliny stanowić może ważny bodziec w dążeniu do integracji społeczno-antropologicznych i etycznych badań nad człowiekiem, społeczeństwem i samym bezpieczeństwem, jak i dla działań praktycznych zmierzających do realizacji tego szczytnego celu.

Prof. dr hab. Janusz Mariański:

Jednoznaczne dookreślenie kluczowych pojęć, precyzyjne wyłożenie celu badań empirycznych, jednoznaczne przedłożenie hipotez badawczych, precyzyjne posługiwanie się metodami statystycznymi, stanowią dowód dobrego opanowania warsztatu badawczego socjologii bezpieczeństwa. Ponadto postępowanie badawcze, warsztat metodologiczny prowadzonych badań empirycznych oraz niezwykła dbałość o przedstawienie wyników z badań empirycznych, pozwala wysoko ocenić wartość naukową opracowania. W naukach o bezpieczeństwie w Polsce brakowało tak reprezentatywnych i kompleksowych badań empirycznych nad stanem etyczno-moralnym wszystkich służb mundurowych w naszym kraju.