Żmija Dariusz
dr hab., prof. UEK, zatrudniony w Katedrze Polityki Ekonomicznej i Programowania Rozwoju Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Autor oraz współautor blisko stu publikacji naukowych, w tym monografii oraz artykułów w renomowanych wydawnictwach krajowych i zagranicznych. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na zagadnieniach rozwoju społeczno-gospodarczego, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich, innowacyjności oraz procesów transformacji cyfrowej. Posiada doświadczenie w pracy w interdyscyplinarnym i międzynarodowym środowisku badawczym. Wykonawca międzynarodowych i krajowych projektów realizowanych w ramach programów Unii Europejskiej (Horyzont 2020 - projekt SALSA, Erasmus+ - projekty ARDENT oraz ENGINE), Narodowego Centrum Nauki oraz Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Dialog, REV4.0).
Gospodarka regionalna w obliczu kryzysu wywołanego pandemią COVID-19
Monografia skupia się na identyfikacji problemów i wyzwań stojących przed różnymi podmiotami gospodarki regionalnej w warunkach kryzysu COVID-19 oraz sposobach ich przezwyciężania. Wskazano w niej rekomendacje dotyczące pożądanych kierunków działań wobec problemów rozwojowych i wyzwań gospodarek regionalnych w warunkach kryzysu, z punktu widzenia różnych "aktorów" gospodarki regionalnej, tj. gospodarstw domowych, przedsiębiorstw, samorządowego sektora publicznego oraz organizacji pozarządowych. ..
Kierunki transformacji cyfrowej sektora rolnego w Polsce i jej scenariusze w perspektywie do 2050 roku
Książka stanowi kompleksowe ujęcie problematyki transformacji cyfrowej sektora rolnego w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem diagnozy stanu obecnego oraz identyfikacji i oceny kluczowych uwarunkowań tego procesu. Integralnym elementem opracowania są także scenariusze transformacji cyfrowej sektora rolnego w perspektywie do 2050 r., nadające analizie wymiar prospektywny i strategiczny. Scenariusze te sprzyjają pogłębionej refleksji nad możliwymi kierunkami ewolucji sektora w warunkach nie..
Wpływ Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej na funkcjonowanie małych gospodarstw rolnych w Polsce
Dotychczas małe gospodarstwa rolne nie były eksponowane jako podmiot oddziaływania wspólnej polityki rolnej. Gospodarstwa te postrzegane były raczej jako przejściowe, niewydajne i nieefektywne. Prowadzona polityka rolna skupiała się przede wszystkim na średnich i dużych gospodarstwach, a więc takich, które charakteryzują się potencjałem rozwojowym, żywotnością ekonomiczną oraz konkurencyjnością. W Unii Europejskiej w ostatnich latach zauważono jednak potrzebę pogłębionego rozpoznania korzyści, j..