Poradnik odwołuje się do rozumienia patologicznego hazardu jako uzależnienia i w tym też kontekście opisuje samą chorobę oraz określone sposoby jej leczenia. Jest to więc publikacja zarówno dla osób cierpiących na to schorzenie, jak i dla ich rodzin. Autorka starała się zawrzeć wiele wskazówek, sugestii, czy porad, mających zachęcać do poszukiwania pomocy oraz zapoczątkowywania zmian przez każdą zainteresowaną osobę.

Zebrana wiedza wynika z doświadczenia i przeżyć wielu ludzi chorujących na nałogowy hazard i ich rodzin, którymi to doświadczeniami chcieli oni podzielić się z innymi, informacji od terapeutów którzy zetknęli się z tym schorzeniem i podjęli próby leczenia pacjentów z taką diagnozą, naukowych publikacji (przede wszystkim zagranicznych) zajmujących się tym problemem, stron internetowych poświęconych temu zagadnieniu (głównie amerykańskich i australijskich) tworzonych przez specjalistów, ale również przez samych hazardzistów, którzy podjęli trud zdrowienia z tej ciężkiej i groźnej choroby.

Z recenzji dr Izabeli Horodecki:

To książka przekazująca wiedzę na temat patologicznego hazardu, informująca o przebiegu i możliwościach leczenia oraz etapach procesu zdrowienia w czasie psychoterapii i po jej zakończeniu. Osobom mającym problem z hazardem oraz rodzinom takich osób może pomóc zrozumieć istotę tego schorzenia, zachęcić do szukania pomocy, towarzyszyć w procesie zdrowienia. Konkretne opisy przypadków ilustrują objawy patologicznego hazardu i umożliwiają rozpoznanie ewentualnie istniejącego problemu.

Książkę tę można polecić zarówno osobom mającym problem z hazardem, uzależnionym od niego, ich rodzinom i bliskim, jak i zainteresowanym tym zagadnieniem fachowcom jako poradnik w rozpoznawaniu patologicznego hazardu, w obchodzeniu się z nim i w leczeniu.


Patron medialny:

---

Zapoznaj się z fragmentem książki   więcej

"Patologiczny hazard", psychotekst.pl  więcej

"Wczesne sygnały zagorożenia patologicznym hazardem - wskazówki dla środowisk, w których
żyje hazardzista ", psychologia.net.pl  więcej

"Patologiczny hazard", psychologia.net.pl  więcej

---

1. Kryteria rozpoznawania patologicznego hazardu

2. Rozwój patologicznego hazardu

   2.1. Czynniki sprzyjające zachorowaniu na patologiczny hazard

   2.2. Charakterystyka schorzenia i jego przebieg

   2.3. Autodiagnoza – sprawdź, czy zachorowałeś?

1. Podobieństwa między patologicznym hazardem a uzależnieniem

2. Zmiany funkcjonowania psychologicznego u patologicznych hazardzistów

   2.1. Jak nałogowe granie zmienia życie emocjonalne człowieka – mechanizm nałogowej regulacji uczuć

   2.2. Jak nałogowe granie zniekształca odbiór rzeczywistości przez człowieka – mechanizm iluzji i zaprzeczania

   2.3. Jak nałogowe granie uszkadza osobowość człowieka – mechanizm rozpraszania „Ja”

3. Leczenie patologicznego hazardu – psychoterapia i proces zdrowienia

   3.1. Fazy zmiany terapeutycznej

   3.2. Jeśli psychoterapia to jaka?

   3.3. Cele strategiczno-strukturalnej psychoterapii patologicznego hazardu

   3.4. Tematy pracy terapeutycznej

   3.5. Zalecenia dla zdrowiejących hazardzistów

   3.6. Poradzić sobie z bolesną przeszłością

   3.7. Rozbrajanie psychologicznych mechanizmów uzależnienia u patologicznych hazardzistów

   3.8. Nawroty w procesie zdrowienia z patologicznego hazardu

4. Ruch samopomocowy – Anonimowi Hazardziści

1. Wczesne sygnały zagrożenia patologicznym hazardem

2. Mity na temat patologicznego hazardu

3. Wpływ patologicznego hazardu na rodzinę – współuzależnienie

4. Cechy współuzależnienia

5. Zrozumieć współuzależnienie – wyjście z impasu

   5.1. Nadkontrola i dążenie do doznawania ulgi w sytuacji przewlekłego stresu

   5.2. Nadodpowiedzialność i poczucie niemożności ostatecznego rozstania się z hazardzistą

   5.3. Utrata kontaktu z samym sobą

   5.4. Koncentracja na hazardzie

6. Zdrowienie ze współuzależnienia – proces zmian

7. Skutki współuzależnienia

8. Gdzie szukać pomocy?

   8.1. O co najczęściej pytają rodziny patologicznych hazardzistów?

   8.2. Na czym polega terapia współuzależnienia w poradni leczenia uzależnień i współuzależnienia?

9. Ruch samopomocowy – Haz-Anon, Al-Anon